کردانه: کزینک قاضی:

دستانم را بزنید که در آن نشای خشم کاشته اند/

پاهایم را قلم کنید که آنها ستون استبداد اند/

زبانم را ببرید که در آن نیش زهر آلود است/

صدایم را در گلو خفه کنید که غیرت خفته را در من بیدار کرده است

و حلقوم زن بیدارم به چنگ می فشارد

با دستی که از تن خویشم روییده است

سرم را که می زند هفت سر از گردن باریکم می روید

که هوای خوردن دستانم را می پرورد

مرا ببینید که به جان خویش افتاده ام

دردی از کنده شدن

می کشم به نیش خود

در آتشم اندازید که درمن نفرتی ست که خود از خویش باز نمی شناسم

مثله ام کنید که اعضای من خصم من اند

گوشهایم ببرید که پر شده اند از پند

که هر روز خاری در چشم من می کارد

چشمهای نا پاکم را از حدقه در آورید

که آنچه از من می بیند را باور نکرده است

قلب کافرم را بیرون بکشید که ایمان ندارد

که من باید بمیرم

مرا زنده در خاک کنید که دنیا سیرم نکرده است

زنی لکاته  در من بیدار است

که هر لحظه عاشق می شود