کردانه:طاهره خرمی: وقتی قلم را به دست گرفتم تا این مطلب را بنویسم دقایقی طولانی با خود کلنجار رفتم که ابتدا کدام یک از سه کلمه فوق را بنویسم و کدامیک را دوم و سوم.

آزادی، عدالت و انسانیت یا انسانیت، عدالت و آزادی و.... انتخاب های دیگر. اما من آگاهانه نوشتم آزادی، انسانیت و عدالت

ابتدا کلمه آزادی را انتخاب کردم. زیرا آزادی اساسی ترین نیاز یک انسان است و بدون داشتن آزادی انسان در تمامی مراحل تکاملیش دچار مشکل می شود. آزادی به مفهوم داشتن آزادی انتخاب، پوشش، زیستن، تحصیل کردن، شغل و اندیشه و مذهب...

با داشتن آزادی، انسان سرور و رئیس خودش هست و خودش راه و روش و منش زندگیش را انتخاب می کند. انسانی که آزاد است و آزاد انه سرنوشت خویش را مشخص می کند، به اهدافش می رسد و می تواند به درجات والای انسانی برسد.

واژه انسانیت اشاره به آن مرحله ائی می کند که در آن انسان به درجات تعالی و ترقی و رشد کامل فکری و وجدانی می رسد. انسانی که به درجه انسانیت می رسد از خصایص نهفته حیوانی که در درون هر انسانی است فاصله می گیرد و به معنویت می رسد. همچنین دارای وجدانی بیدار و هشیار است و حامی اجرای عدالت.

واژه عدالت به مفهوم برابری و برادری بین انسانها. عادل کسی است که اصل برابری و برادری را برای هم نوع خویش، تمام و کمال رعایت می کند.

بعد از مقدمه ای در مورد سه واژه بسیار با اهمیت در زندگی انسانها، اشاره ای به اثرات این سه واژه بر زندگی انسانها می کنم.

اگر انسانها از آزادی بر خوردار باشند و در یک جامعه انساندوست زندگی کنند و به صفات عالیه انسانی برسند در حقیقت به انسانیت رسیده اند و می توانند خود را از قید صفات و ویژگیهای حیوانی برهانند و همراه و همگام با دیگر هم نوعان خود یک جامعه متعالی و برابر و برادر بسازند.

پس نتیجه می گیریم که سه اصل آزادی، انسانیت و عدالت از همدیگر جدائی ناپذیرند و هر سه مکمل یگدیگرند. در حقیقت این سه اصل اساسی همان سه اصلی هستند که مردم فرانسه در انقلاب کبیر فرانسه هم برای رسیدن به آن جانفشانی ها کردند.

اینک مردم ما در آستانه تحولات بسیار بزرگی فرار گرفته اند و بیش از هر زمانی به تحقق این سه اصل اساسی نیازمند هستند. سه اصلی که توسط حاکمان کنونی نادیده گرفته می شوند و هر ثانیه به نقض و نفی این سه اصل پافشاری می کنند.

کافی است به ساختار کنونی جامعه ایران و حاکمان کنونی نگاهی بیند ازیم. آنگاه است که می بینیم رژیم کنونی بوئی از انسانیت و عدالت نبرده و آشکارا آزادی انسانها را محدود میکند و حق آنها را محترم نمی شمارد. حاکمان کنونی انسانهائی هستند با خصایص حیوانی بارز. درنده خویانی بی شرم ،بی حیا و دروغگو. انسانهائی بدون وجدان و شعور انسانی. دلایل و شواهد فراوان مبنی بر نقض حقوق انسانها، شکنجه، زندان ، تجاوز و ریا و دروغگوئی بسیار بارز و آشکار است.

حال اگر نگاهی اجمالی به شرایط قبل و بعد از انتخابات ایران بیندازیم، می بینیم که ایران و ایرانی اکنون بیش از هر زمانی نیازمند سه اصل فوق است .

ما ایرانیان هم اکنون در سر فصل دیگری قرار گرفته ایم. اینک سوال اینست که آیا سکوت خواهیم کرد؟ یا برای رسیدن به این سه اصل بسیار مهم و اساسی، یخچالهای سکوت و سکون را می شکنیم و روان و جاری می شویم. براستی برای رسیدن به سه این اصل اساسی که بنیان هر جامعه بشری است، چه باید کرد؟

 من اگر برخیزم.

تو اگر برخیزی

همه بر می خیزند.

بدان امید که همگان با هم به یک خیزش ملی و میهنی برا ی رسیدن به آزادی، انسانیت و عدالت دست به دست هم بدهیم و در این برهه از زمان وظیفه خود را ایفاء کنیم.

طاهره خرمی

آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید